۲۶ اوت ۲۰۲۶- محققان در مطالعه جدیدی دریافتند که در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که انسولین یا تیازولیدیندیون مصرف نمیکنند، سطوح اندکی بالاتر از اجسام کتونی یا هایپرکتونمی خفیف، با پیامدهای کلیوی بهتر مرتبط است. افرادی که در بالاترین دهک کتونی قرار داشتند، در مقایسه با کسانی که در پایینترین دهک بودند، ۳۷٪ کمتر در معرض خطر رویدادهای نامطلوب عمده کلیوی قرار داشتند. پایینترین سطح خطر کلیوی در سطوح کتونی تقریباً ۳۰۰ تا ۴۰۰ میکرومول در لیتر مشاهده شد که نشاندهنده یک ارتباط محافظتی احتمالی بین کتوز خفیف و سلامت کلیه است.
این یافتهها که توسط دکتر سو میونگ شین از بخش غدد و متابولیسم، گروه پزشکی داخلی بیمارستان دانشگاه کره (آنم) و همکارانش در نشریه Diabetes Research and Clinical Practiceمنتشر شده است، بررسی کرد که آیا غلظت اجسام کتونی در گردش خون با عوارض بعدی کلیوی و قلبی-عروقی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است یا خیر.
این مطالعه کوهورت آیندهنگر شامل ۱,۳۹۲ بیمار با وضعیت بالینی پایدار مبتلا به دیابت نوع ۲ بود که تحت درمان با انسولین یا تیازولیدیندیون نبودند. محققان غلظت کل اجسام کتونی سرم را در طول ویزیتهای سرپایی پیاپی اندازهگیری کردند و شرکتکنندگان را بر اساس سطوح کتونی به سه گروه تقسیم کردند: ۰.۰۸ تا ۹۲.۳، ۹۲.۷ تا ۱۷۰.۸ و ۱۷۱.۰ تا ۱۶۲۹.۶ میکرومول در لیتر.
پیامدهای کلیوی ارزیابیشده در طول پیگیری شامل بروز «ماکروآلبومینوری» (دفع پروتئین در ادرار)، کاهش حداقل ۴۰ درصدی در «نرخ فیلتراسیون گلومرولی تخمینی (eGFR)» و بیماری کلیوی مرحله نهایی بود. رویدادهای قلبی-عروقی شامل سکته قلبی، بازگشایی عروق کرونری (مانند استنتگذاری)، سکته ایسکمیک، بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی و مرگ قلبی-عروقی بود.
در طول یک دوره پیگیری با میانه ۲۳.۲ ماه، محققان ۱۵۸ رویداد کلیوی و ۶۴ رویداد قلبی-عروقی را ثبت کردند.
یافتههای کلیدی به شرح زیر بود:
· بالاترین دهک کتونی با ۵۴٪ کاهش خطر کاهش ۴۰ درصدی یا بیشتر را در شاخص eGFRدر مقایسه با پایینترین دهک تجربه کردند.
· سطوح بالاتر کتون با ۳۷٪ کاهش خطر رویدادهای نامطلوب ترکیبی کلیوی مرتبط بود.
· در میان شرکتکنندگان با شاخص پایه eGFR مساوی یا کمتر از ۶۰ میلیلیتر در دقیقه بر ۱.۷۳ متر مربع، خطر ابتلا به بیماری مزمن کلیوی در گروه با بالاترین سطح کتون ۵۰٪ کمتر بود.
· سطوح بالاتر کتون روندهای مطلوبی را برای پیامدهای قلبی-عروقی نشان داد، اما این ارتباطات از نظر آماری معنیدار نبودند.
· بهطور کلی، سطوح اندکی بالاتر کتون ها با پیامدهای کلیوی بهتر در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که از انسولین یا تیازولیدیندیون استفاده نمیکردند، مرتبط بود.
· از آنجایی که این مطالعه مشاهدهای است، یافتهها ثابت نمیکند که سطوح بالاتر کتون مستقیماً در برابر بیماری کلیوی محافظت ایجاد میکند.
در مجموع، این نتایج این احتمال را مطرح میکند که «هایپرکتونمی» خفیف ممکن است به عنوان یک نشانگر یا میانجی برای کاهش خطر کلیوی در دیابت نوع ۲ عمل کند؛ موضوعی که نیازمند تحقیقات بیشتر برای شفافسازی مکانیسمهای زیربنایی و تعیین این موضوع است که آیا تغییر سطوح اجسام کتونی میتواند پیامدهای بالینی داشته باشد یا خیر.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/mildly-elevated-ketone-levels-linked-to-lower-kidney-risk-in-type-2-diabetes-finds-study-177963